Με το άρωμα του βασιλικού, καλό ταξίδι Γιώργο Μαζωνάκη…

   Η αυλαία του έγραψε νωρίς το τέλος στα χέρια τερατόμορφων υπανθρώπων…
Και θα ζούσε τώρα, αν………

Υπάρχουν κάποιες φωνές που δεν σωπαίνουν ποτέ, ακόμη κι όταν το καντηλάκι σβήσει…
Ελεύθερος κι αυθεντικός ο Γιώργος Μαζωνάκης κατάφερε να εκφράσει τους πιο κρυφούς καημούς, τις ανεξάρτητες ψυχές και τις νύχτες που ψάχνουν απαντήσεις. Δανείστηκε τις λέξεις που εμείς δεν τολμούσαμε να πούμε και τις έκανε μελωδία, προσφέροντας κέφι, νύχτες που δεν ξημέρωναν, παρηγοριά και συντροφιά σε γενιές Ελλήνων.

Με τη μοναδική του χροιά, το ιδιαίτερο στυλ και την εκρηκτική του παρουσία στη σκηνή, κατάφερε από το ξεκίνημά του να ξεχωρίσει και να αποκτήσει ένα φανατικό κοινό που τον ακολουθούσε πιστά 30 χρόνια. Και τον απογείωνε!

Οι ερμηνείες του ήταν αληθινές εξομολογήσεις που συντρόφευσαν όσους βρέθηκαν αντιμέτωποι με πάθη, λάθη, τη σκοτεινή πλευρά της απώλειας και της απομόνωσης.
Με συγκλονιστικό τρόπο εξέφρασε εκείνες τις ατελείωτες νύχτες που η σιωπή γινόταν αβάσταχτη κι οι αναμνήσεις επέστρεφαν για να πονέσουν φρικτά...

   Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένα αστέρι μοναδικό, φωτεινό, εκκεντρικό, αναντικατάστατο…
Που θα λάμπει…
Γιατί όσο άδικα και ξαφνικά κι αν πέταξε, άφησε πίσω του την αίσθηση μιας υπόσχεσης που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ….
Κι η ψυχή του θα ζει και θα αναπνέει μέσα από κάθε νότα...

Όσο τα τραγούδια του ακούγονται χαμηλόφωνα τα βράδια ή τραγουδιούνται δυνατά από παρέες, ο Μαζωνάκης θα παραμένει σημείο αναφοράς για την Ελληνική μουσική.

   Αγαπημένε μου, καλό ταξίδι με το άρωμα του βασιλικού…

                                         Φωτεινή  Μακεδονοπούλου